La llave y la cuchara

Aan de toiletsleutel ziteen houten lepel.Zodat niemand hem meeneemt.Ze nemen hem elke dag mee.Hij ligt niet achter de kraan.

Wie heeft de lepel?De grote, waar je niets aan hebt.

Fede doet de la voor me open.Er liggen lepels in drie maten.Geen heeft een touwtje of een sleutel.Julián gaat naar de ficus kijkenen vindt een groene aansteker.

Nati wacht in de gang.Ze zegt dat ze geen haast heeft.Ze zegt het vier keer.Ik ben al bij de derde la.Ze blijft bij de deur staan,haar tas tussen haar knieën.Rosi wijst naar mijn zak.Ik haal er een potlood en twee elastiekjes uit.

Wie heeft de lepel?Die met het rode koord.

Ik hoor een tik tegen een poot.Dan drie tegen een stoel.Nico dirigeert een orkest,zijn hand onder de ham.Elke keer dat zijn arm omlaag gaat,tikt er iets tegen het hout.

Ik vraag hem even te stoppen.Het hele ritme stopt.Met de lepel wijst hijnaar zijn vader, die nog tikt.De sleutel hangt aan de steel.Nati staat uit zichzelf op.

Ik geef hem over de tafel aan haar.Ze neemt hem zonder te bedanken.Aan het eind van de gangsteekt ze alleen haar arm uit.‘Deze is van de voorraadkamer.’De andere zit aan dezelfde ring.

La llave del baño llevauna cuchara de madera.Para que no se la lleven.Se la llevan cada día.No está detrás del grifo.

¿Quién tiene la cuchara?La grande, la que no sirve.

Fede me abre el cajón.Hay cucharas de tres tamaños.Ninguna tiene cuerda ni llave.Julián sale a mirar el ficusy encuentra un mechero verde.

Nati espera en el pasillo.Dice que no tiene prisa.Me lo dice cuatro veces.Yo ya llevo tres cajones.Se queda junto a la puerta,con el bolso entre las rodillas.Rosi señala mi bolsillo.Saco un lápiz y dos gomas.

¿Quién tiene la cuchara?La que lleva el cordón rojo.

Oigo un golpe en una pata.Luego tres contra una silla.Nico dirige una orquestacon la mano bajo el jamón.Cada vez que baja el brazosuena algo contra la madera.

Le pido que pare un momento.Se para todo el compás.Él señala con la cucharaa su padre, que aún golpea.La llave cuelga del mango.Nati se levanta sola.

Se la paso por la mesa.La recibe sin dar las gracias.Desde el fondo del pasilloella asoma solo el brazo.«Esto abre el almacén».La otra está en el mismo aro.