Lundberg SelectionDaha fazla sanatçı keşfedin
İllüstrasyon · Fede come caliente

08 / 12 · Hoy Rosi no trabaja

Fede come caliente

El Suequito · 3:22

Spotify · Fede come caliente

Şarkı sözleri

Beni Rosi’nin yanına oturttular,müşterilerin tarafına.Buradan fırını göremiyorum.Mutfaktaki suyu duyuyorum.Biri musluğu açık bırakıyor.O sesi sokak gürültüsünden ayırt ediyorum.

Benim tabağım.Hâlâ dumanı tütüyor.

Clara bana tavuk koydu,derisi alta gelecek şekilde.Çatalla deriyi çeviriyorum.Rosi de kendininkini çeviriyor.Birbirimizi bunu yaparken yakalıyoruz.Büyük bir parça kesiyor.

Eti ağzıma götürüyorum.Ortası yakıyor.Dişlerimin arasında tutuyorum,nereye koyacağımı bilemeden.Lucía bana su uzatıyor.Yutana kadar bir şey söylemiyorum.Lucía karşıdan bana üflüyor.Az daha sonum olacak.

Benim tabağım.Su gömleğimden aşağı akıyor.

Bir tepsi çarpması duyuluyor.Yarım karış doğruluyorum.Dizim mermere değiyor.Sos ekmeğe doğru akıyor.Rosi ekmeği zamanında yaklaştırıyor.Ayaklarımı yeniden yere koyuyorum.

Pazartesi bir fırında işe başlıyorum.Dörtten on ikiye, diyorum ona.Dudaklarıyla hesaplıyor.Bitirmeden gülümsüyor.“Evinde yemek yiyebileceksin.”Kabuklu bir patatesi bölüyorum.“Bakalım alışabilecek miyim.”

Tarifi soruyorlar.Peçeteye anlatıyorum.Clara iki kere “biraz” yazıyor.“Ama biraz ne kadar?”Patatese bir kere üflüyorum.Bunu bütün olarak yiyorum.

Me han sentado junto a Rosi,en el lado de los clientes.Desde aquí no veo el horno.Oigo el agua en la cocina.Alguien deja abierto el grifo.Lo distingo de la calle.

Es mi plato.Todavía echa humo.

Clara me ha servido pollocon la piel hacia abajo.La giro con el tenedor.Rosi gira la suya.Nos pillamos haciéndolo.Ella corta un trozo grande.

Llevo la carne a la boca.Me quema por el centro.La sostengo entre los dientessin saber dónde dejarla.Lucía me alcanza agua.No digo nada hasta tragar.Me sopla Lucía desde enfrente.Con eso casi me remata.

Es mi plato.El agua me baja por la camisa.

Se oye un golpe de bandeja.Me levanto medio palmo.Mi rodilla toca el mármol.La salsa corre hacia el pan.Rosi lo acerca a tiempo.Yo vuelvo a apoyar los pies.

El lunes entro en un obrador.De cuatro a doce, le digo.Ella calcula con los labios.Sonríe antes de acabar.«Podrás comer en tu casa».Parto una patata con la piel.«A ver si me acostumbro».

Me preguntan por la receta.Se la digo a la servilleta.Clara escribe «un poco» dos veces.«¿Pero cuánto es un poco?»Soplo una vez la patata.Esta me la como entera.