Babam bir çekiliş numarası alıyor,elime bırakıyor.Ben geçen yılkibisikleti istiyordum.Bugün yalnızca bir but jambon kalmış,altın rengi kurdeleli.
Bu numara benim.Sakın değiştireyim deme.
Nati çekiliş kâğıdınımandal kovasından çekiyor.Babamın numarasını söylüyor.Ben kendiminkini gösteriyorum.Aynı numara, ama şimdibenim elimde duruyor.
Beni sandalyenin üstüne çıkarıyorlar.Clara jambonu yaklaştırıyor.Tırnağı yukarıda kalıyor,kurdele bir gözümü kapatıyor.Ona bırakmasını söylüyorum.
Bırakıyor.
Babam koşarak geliyor,koltuk altlarımdan yakalıyor.Sandalye oynuyor.Bir peçetenin üstüne basıyor.Jambon dimdik kalıyor,babamın göğsüne yaslanmış.Rosi şişeleri kenara çekiyor,tam kalkmadan.
Ödülü değiştiripbisiklet parası vermeyi öneriyorlar.Tere cüzdanını çıkarmış bile.Ben kemiği soruyorum.“O da senin,” diyor Fede.“Ama önce bunu yemek gerek.”
Yanıma oturtuyoruz onu.Altın rengi kurdeleyi çıkarıyorum.Babam bıçak istiyor.Şimdi olmaz, diyorum.Ne zamana kadar, diye soruyor.Onu babamın tabağından biraz uzaklaştırıyorum.Çekiliş kâğıdının altındaavucumda siyah harfler var.
