Marisa anahtarı bırakmıştıkahvaltı kırıntılarının arasına.Ben iki kahve tutuyordum;Mateo da göğsüne bastırdığı bir bitkiyi.Asansör ağzını kapattı,onun atkısı hâlâ dışarıdaydı.Açmak için bir dirseğimi kaldırdım,kahve bileğimden aşağı süzüldü.Yavaş çevir, ellerim dolu.Biraz yaklaş da şuradan tut.O bardakları üstten tuttu,ben bitkiyi duvara yasladım.Anahtar ancak yarısına kadar giriyordu.Numarasını ters yöne tutuyordum.İçerisi kurumuş boya kokuyordu.Bir jaluzi çerçeveye vuruyordu.Kahveleri bir kutunun üstüne bıraktım;o ayağını benimkinin altına koydu.Nereden başlamak istediğimi sordu.Ben bir güzergâh prova etmiştim.Kolumdaki lekeyi gösterdim,çok küçük bir gülüş çıktı içimden.Yavaş çevir, ellerim dolu.Biraz yaklaş da şuradan tut.Marisa peçeteye yazmıştıbir nalburun adresini.Mateo köşelerinden katladı;ben onun çenesindeki kahveyi sildim.Kapıyı kalçamla açtım.Bitkiyle yan dönerek geçti.Hâlâ ılık anahtarı ona verdim,sırtına sürtünerek ardından girdim.
İspanyolca özgün metin
Marisa dejó la llaveentre las migas del desayuno.Yo sujetaba dos cafés;Mateo, una planta contra el pecho.El ascensor cerró la bocacon su bufanda todavía fuera.Levanté un codo para abrirloy el café me bajó por la muñeca.Gira despacio, que llevo las manos llenas.Acércate un poco y sujeta por aquí.Él cogió los vasos por arriba,yo arrimé la planta a la pared.La llave entraba hasta la mitad.Tenía el número mirando al revés.Dentro olía a pintura seca.Una persiana daba contra el marco.Dejé los cafés sobre una caja;él puso su pie debajo del mío.Me preguntó dónde quería empezar.Yo tenía ensayado un recorrido.Le señalé la mancha de mi mangay me salió una risa muy pequeña.Gira despacio, que llevo las manos llenas.Acércate un poco y sujeta por aquí.Marisa había escrito en la servilletala dirección de una ferretería.Mateo la dobló por las esquinas;yo le limpié café de la barbilla.Abrí la puerta con la cadera.Él pasó de lado con la planta.Le di la llave, todavía tibia,y entré detrás, rozándole la espalda.
